|
ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ
Το
πανέμορφο νησί της Αίγινας είναι από τα πιο δημοφιλή της
Ελλάδας, με πλούσια ιστορία και πανέμορφα γραφικά χωριά. Κάθε
χρόνο προσελκύει πολλούς επισκέπτες από ολόκληρη την Ελλάδα και
το εξωτερικό, που επιθυμούν να γνωρίσουν τις ομορφιές του νησιού
ή επειδή τις έχουν ήδη ανακαλύψει, επιλέγουν να επιστρέψουν και
να περάσουν τις διακοπές τους ξανά στην Αίγινα.
Η κοντινή
απόσταση από την Αθήνα κάνει την Αίγινα ιδανικό προορισμό για
ένα ευχάριστο Σαββατοκύριακο, μακριά από τους εξοντωτικούς
ρυθμούς της πόλης, αλλά και για ξένοιαστες καλοκαιρινές διακοπές
στα πανέμορφα χωριά της.
Η Αίγινα
διαθέτει πληθώρα ξενοδοχείων, ενοικιαζόμενων δωματίων, ξενώνων,
διαμερισμάτων και γενικώς καταλύματα για όλα τα πορτοφόλια.
Όσον αφορά
την πόλη της Αίγινας είναι προτιμότερο να μείνετε λίγο πιο
μακριά από το πολύβουο κέντρο. Νομίζεις ότι απομακρύνθηκες
χιλιόμετρα ενώ είσαι μόλις λίγα μέτρα μακριά.
Τα
περισσότερα ξενοδοχεία είναι συγκεντρωμένα στο όμορφο χωριό της
Αγίας Μαρίνας. Έχει την καλύτερη παραλία του νησιού και αν
μείνετε λιγάκι έξω από το κέντρο θα έχετε απόλυτη ηρεμία και θέα
σε όλο τον Σαρωνικό κόλπο. Το ξενοδοχείο Apollo Hotel αποτελεί
ιδανική επιλογή καθώς βρίσκεται 10 λεπτά με τα πόδια από το
κέντρο της Αγίας Μαρίνας όπου μπορείτε να βρείτε εστιατόρια,
καταστήματα σουβενίρ, σούπερ-μάρκετ και φυσικά την αμμουδερή της
παραλία για να απολαύσετε το μπάνιο σας. Το ξενοδοχείο Βρίσκεται
κάτω από τον Ναό της Αφαίας, στην άκρη του βράχου με
συναρπαστική θέα προς τη θάλασσα ενώ αρκετά δωμάτια έχουν θέα
προς το καταπράσινο πευκόφυτο δάσος.
Η Σουβάλα
έχει επίσης πολλά καταλύματα και στο κέντρο της πόλης αλλά και
κατά μήκος της θάλασσας.
ΟΙΚΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ
Αίγινα
- Αίγινα:
Είναι η πρωτεύουσα και το βασικό λιμάνι και βρίσκετια στη ΒΔ
πλευρά του νησιού. Η σημερινή πόλη άρχισε να κατοικείτε το 1800
και τα πρώτα κτίρια που οικοδομήθηκαν ήταν η έπαυλη - φρούριο «Περιβόλα»
του Βούλγαρη το 1769, το μετόχι Φανερωμένη, όπου διέμενε ο
επίσκοπος, τρεία μαγαζιά που σώζονται δίπλα από την Παναγίτσα το
1798, ο πύργος του Νικολάκη Κολοκούβαρου, η οικία Λογοθέτη ή
«Σπιτάρα», η οικία Μαλουκάη, η οικία Λυμπεροπούλου και η οικία
του Ζωγράφου.
Η πόλη
απλώνεται γύρω από το λιμάνι. Η εμπορική ζώνη εκτείνεται στην
παραλιακή λεωφόρο Δημοκρατίας και στην παράλληλή της οδό Αφαίας,
με πολλά εστιατόρια, τουριστικά μαγαζιά, καταλύματα και σημεία
πώλησης των τοπικών προϊόντων. Η αγορά επεκτείνεται και μέσα στα
εμπορικά σοκάκια. Εντύπωση προκαλούν στο επισκέπτη τα
νεοκλασσικά αρχοντικά του 19ου αιώνα.
Η πόλη
περιστοιχίζεται από του συνοικισμούς Πλακάκια, Λιβάδι, Πολλές
Ελιές, Αγιούς Ασωμάτους, Λεύκη, Περιβόλα και Φάρο.
- Πέρδικα:
Ο οικισμός αυτός είναι χτισμένος στο ομώνυμο ακρωτήριο στα
νοτιοδυτικά του νησιού. Έχει έντονη Αιγαιοπελαγίτικη ατμόσφαιρα
λόγω της αρχιτεκτονικής των σπιτιών του, όπου κυριαρχούν το
λευκό και το γαλάζιο χρώμα και οι ταράτσες.
- Στο
ακρωτήρι της Πέρδικας υπάρχει η Εκκλησία του Αγίου Σώστη που
γιορτάζει στις 7 Σεπτεμβρίου.
Τότε
γίνεται μεγάλο πανηγύρι και ο κόσμος διασκεδάζει με ορχήστρες
που υπάρχουν σε όλες τις ταβέρνες.
Η Εκκλησία
χτίστηκε από εράνους των κατοίκων, αλλά καταστράφηκε το 1943 από
τους γερμανούς. Ξαναχτίστηκε, μεγαλύτερη, μέσα στην πόλη, στον
εσωτερικό δρόμο, πάνω από την παραλία. Την άνοιξη οι λόφοι είναι
πλημμυρισμένοι με αγριολούλουδα χιλιάδων χρωμάτων και αρωμάτων.
Περπατήστε στα μονοπάτια, πάνω στο λόφο ή δίπλα στην βράχινη
παραλία μαζί με τα θαλασσοπούλι Το καλοκαίρι, όλα αλλάζουν.
Η
πεντακάθαρη, γαλάζια θάλασσα, το μπάνιο, τα παιχνίδια στην
παραλία, το ψάρεμα και βαρκάδα ανάμεσα σε κότερα να
πηγαινοέρχονται.
- Πολύ
κοντά στο ψαροχώρι υπάρχει το μικρό ορεινό χωριό Σφεντούρι, που
σήμερα είναι παραθεριστικός οικισμός με ενδιαφέροντα
αρχιτεκτονικά λαϊκά στοιχεία και οι γραφικές παραλίες Κλίμα και
Σαρπά.
Η Σαρπά
είναι πολύ όμορφη αμμουδερή παραλία με δέντρα, βότσαλα στην
θάλασσα και μία καντίνα. Το Κλίμα, αμμώδης παραλία, προσφέρεται
για κολύμπι.
- Σε
υψόμετρο 230 μέτρα, βρίσκεται ο παλιός οικισμός του Ανιτσαίου,
ανατολικά της Παλειάς Ράχης. Η θέα του νησιού, αλλά και του
Σαρωνικού Κόλπου είναι φανταστική.Υπάρχουν λιγοστά σπίτια και το
τοπίο έχει κυκλαδίτικη όψη, με βραχώδη μορφή, θαμνώδη βλάστηση,
ενώ γύρω από το χωριό υπάρχουν ελιές και αμπέλια. Στο κέντρο του
χωριού ένας ανεμόμυλος μαρτυράει ότι οι παλιοί κάτοικοι του
Ανιτσαίου ασχολιόντουσαν με την γεωργία.
- Οι
Πόρτες είναι ένα απομονωμένο ψαροχώρι με λίγα σπίτια και ένα
πολύ γραφικό ταβερνάκι. Διαθέτει μία όμορφη, βραχώδη και λίγο
απόκρυμνη, παραλίαμε βότσαλα, αρκετά πεύκα από τη μία πλευρά και
μια αμμουδερή παραλία από την άλλη με ένα μικρό γραφικό λιμανάκι
για τα σκάφη της περιοχής.
Τα σπίτια
που έχουν τοπικό χαρακτήρα είναι λίγα, ενώ τα περισσότερα είναι
νεόκτιστες παραθεριστικές κατοικίες. Οι Πόρτες ήταν λιμάνι των
Βενετσιάνων και από εκεί φόρτωναν μεγάλες επεξεργασμένες
μαυρόπετρες για να χτίσουντα λιμάνια της Κρήτης. Στις Πόρτες
φτάνει κανείς ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο από την Αγία
Μαρίνα.
Αγία
Μαρίνα
Η Αγία
Μαρίνα είναι ένα όμορφο χωριό, 15 χλμ. από το λιμάνι της
Αίγινας. Βρίσκεται ακριβώς κάτω από το ναό της Αφαίας, ανάμεσα
δηλαδή στο πευκόφυτο δάσος και την υπέροχη θάλασσα του
Σαρωνικού.
Ο
ακαταμάχητος συνδυασμός βουνού και θάλασσας προσελκύει χιλιάδες
επισκέπτες κάθε χρόνο καθώς μπορείτε εύκολα να συνδυάσετε
πεζοπορία στα φυσιολατρικά μονοπάτια της περιοχής και το
θαλάσσιο μπάνιο σας στα καθαρά νερά της Αγ. Μαρίνας.
Στο τέρμα
της παραλίας βρίσκεται το μικρό λευκό εκκλησάκι που είναι
αφιερωμένο στην Αγία Μαρίνα. Μπορείτε να καθίσετε λίγο στη σκιά
των δέντρων και να χαζέψετε όλο τον κόλπο που απλώνεται μπροστά
σας. Το ρύζι στο προαύλιο της μικρής εκκλησίας, ενδεικτικό
στοιχείο από το σχετικό έθιμο που συνηθίζεται στους γάμους
φανερώνει ότι πρόσφατα ξεκίνησαν τον έγγαμο βίο τους από αυτό το
εκκλησάκι.
Η περιοχή
της Αγίας Μαρίνας βρίθει από υπέροχες ταβέρνες με θέα τη
θάλασσα, μεζεδοπωλεία, πολλά καταστήματα, μίνι μάρκετ, μπαράκια
και κλαμπ. Μπορείτε να την επισκεφθείτε απλώς για φαγητό και μια
βουτιά ή για να κάνετε βόλτα στα καταπράσινα τοπία γύρω της, να
αναπνεύσετε τον βουνίσιο αέρα και να απολαύσετε την ηρεμία του
δάσους. Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχει απευθείας σύνδεση
με τον Πειραιά.
Σουβάλα
- Σουβάλα:
Ο δεύτερος σε μέγεθος οικισμός μετά την πόλη της Αίγινας, με το
δεύτερο σε μέγεθος λιμάνι. Είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στα
βόρεια παράλια, γνωστό για τις ιαματικές πηγές του. Συνδέεται με
φέρρυ μποτ με τον Πειραιά.
Η Σουβάλα
απέχει μόλις 15 λεπτά από το λιμάνι της Αίγινας. Είναι ένα
όμορφο, μικρό ψαροχώρι που προσφέρει όμως όλες τις ευκολίες για
να έχετε μια όμορφη και ήρεμη διαμονή.
Η Σουβάλα
είναι γνωστή για τα ιαματικά λουτρά της, κατάλληλα για τη
θεραπεία των ρευματισμών και δερματικών παθήσεων. Γενικά το
περιβάλλον της Σουβάλας προσφέρεται για ηρεμία και γαλήνη.
Διαθέτει
μια πανέμορφη παραλία, την δεύτερη πιο δημοφιλή παραλία του
νησιού μετά από αυτή της Αγίας Μαρίνας. Κατά μήκος της παραλίας
υπάρχουν αμέτρητα διαμερίσματα και ξενοδοχεία για την φιλοξενία
σας.
Υπάρχουν
πολλές ψαροταβέρνες, ουζερί και η μαρίνα με τα ψαροκάικα δίνει
ένα γραφικό χρώμα στο όλο σκηνικό. Επιπλέον, υπάρχει κατευθείαν
σύνδεση από το λιμάνι του Πειραιά.
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ
Η Αίγινα
έχει πολύτιμη αρχαιολογική αξία καθώς και σημαντική ιστορική
πορεία. Είναι όμως και σπάνιο θρησκευτικό προσκύνημα αφού εδώ
αγίασε και τάφηκε ο νεότερος άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας, ο
Άγιος Νεκτάριος.
Ναός της
Αφαίας
Σύμφωνα με
την μυθολογία η Βριτόμαρτις, κόρη του Δία, στην προσπάθειας της
να αποφύγει τον Μϊνωα που την κυνηγούσε στα βουνά έπεσε στη
θάλασσα και σώθηκε από τα δίχτυα ψαράδων. Ένας από αυτούς την
ερωτεύθηκε και για να γλιτώσει βγήκε κολυμπώντας στο κοντινότερο
νησί, την Αίγινα. Οι ψαράδες την έβλεπαν να χάνεται από μπροστά
τους και γι αυτό την ονόμασαν Αφαία (άφαντη-αφανέρωτη).
Βρίσκεται
στην κορυφή ενός πευκόφυτου λόφου πάνω από την Αγία Μαρίνα και
με μαγευτική θέα προς τη θάλασσα. Κτίσθηκε γύρω στα 500 – 480
π.Χ. αμέσως μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, στη θέση ενός
παλαιότερου ναού που είχε καταστραφεί από φωτιά. Είναι
κτισμένος σε δωρικό ρυθμό και για την κατασκευή του
χρησιμοποιήθηκε ντόπιος ασβεστόλιθος. Τα δύο αετώματα του ναού,
που είναι από παριανό μάρμαρο, παρίσταναν μάχες με κεντρική
μορφή τη θεά Αθηνά. Μέρος των αετωμάτων βρίσκεται στην
γλυπτοθήκη του Μονάχου.
Ναός του
Απόλλωνα – Αρχ. χώρος Κολώνα
Βρίσκεται
στα αριστερά σας όπως βγαίνετε από το λιμάνι, στην κορυφή ενός
λόφου. Είναι πολύ κοντά, μπορείτε να πάτε με τα πόδια. Ο ναός
του Απόλλωνα κατασκευάσθηκε γύρω στον 60 αι. π.Χ. και σήμερα
σώζεται μόνο μια κολώνα, η οποία έδωσε και το όνομα της στην
περιοχή.
Αρχαιολογικό Μουσείο Αίγινας
Βρίσκεται
στον Αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας, στους πρόποδες του λόφου του
ναού του Απόλλωνα. Είναι ένα μικρό, πολύ όμορφο μουσείο, που
διαθέτει αίθριο με κήπο από τριανταφυλλιές.
Εκτίθενται
πολλά ευρήματα, τα περισσότερα από τις ανασκαφές στον
αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας. Πολλά αρχαία κεραμικά είδη και
αγγεία, κοσμήματα αλλά και η μοναδική μαρμάρινη Σφίγγα της
Αίγινας και το άγαλμα του Ηρακλή από τον ναό του Απόλλωνα . Η
Σφίγγα έχει κεφάλι γυναίκας και σώμα μισό αετού, μισό
λιονταριού. Βρέθηκε στην Κολώνα κατά τις ανασκαφές του 1903.
Στη στοά
υπάρχει μέρος από την Καποδιστριακή συλλογή ανάγλυφων που
αποτέλεσαν και τα εκθέματα του πρώτου «Εθνικού Μουσείου» της
Ελλάδας.
Ιερά Μονή
Αγίου Νεκταρίου
Ο Άγιος
Νεκτάριος έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στη Αίγινα και
πέθανε το 1920. Ανακηρύχθηκε άγιος το 1961 και είναι ο νεότερος
άγιος της ορθόδοξης εκκλησίας. Γιορτάζεται η μνήμη του στις 9
Νοεμβρίου, όπου πλήθος πιστών επισκέπτονται το Μοναστήρι για να
προσκυνήσουν τα λείψανα του.
Ακριβώς
στην είσοδο του υπάρχει ένα τεράστιο πεύκο, κάτω από τον οποίο
συνήθιζε ο Άγιος να ξεκουράζεται.
Επιπλέον,
διατηρείται μέχρι σήμερα το μικρό, λιτό σπίτι στο οποίο ζούσε ο
Άγιος, καθώς και τα λιγοστά, προσωπικά του αντικείμενα.
Λόγω του
ότι είναι ο πιο σύγχρονος Άγιος της εκκλησίας μας υπάρχουν και
φωτογραφίες του Αγίου στο πωλητήριο της Μονής. Η μονή παραμένει
ανοιχτή από τις 9.00 το πρωί μέχρι τη δύση του ηλίου.
Παλαιοχώρα
Βρίσκεται
στον απότομο λόφο πίσω από το Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου και
κτίσθηκε κατά τον μεσαίωνα για να προφυλαχθούν οι κάτοικοι της
Αίγινας από τους πειρατές. Έχει χαρακτηρισθεί ως ο «νησιώτικος
Μυστράς» και πράγματι τον θυμίζει με το τραχύ του έδαφος. Για
πολλούς αιώνες ήταν η πρωτεύουσα του νησιού μέχρι που οι
κάτοικοι την εγκατέλειψαν ώστε να επιστρέψουν σταδιακά στις
παραθαλάσσιες περιοχές.
Τώρα
μπορείτε να δείτε μόνο πολλές εκκλησίες, και ερείπια από σπίτια.
Στην κορυφή υπάρχει ένα ενετικό κάστρο.
Μουσείο
Χρήστου Καπράλου
Στο
μουσείο Χρήστου Καπράλου βρίσκεται μόλις 3 χλμ. από το κεντρικό
λιμάνι του νησιού. Σ’ αυτό ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει
ζωγραφικά έργα, κεραμικά αλλά και γλυπτά του μεγάλου δημιουργού
από το 1963 μέχρι το 1993.
Αλλα
αξιόλογα αξιοθέατα
Κυβερνείο:
Βρίσκεται
κοντά στη Μητρόπολη, στο κέντρο της πόλης. Είναι ένα σημαντικό
ιστορικό κτίριο αφού εδώ στεγάστηκε η πρώτη κυβέρνηση του
Ελληνικού Κράτους. Είναι ένα διώροφο πετρόκτιστο κτίριο με πολλά
παράθυρα. Σήμερα στεγάζει το Ιστορικό Αρχείο της Αίγινας.
Καποδιστριακό Πνευματικό Κέντρο:
Αλλιώς
Πύργος Μάρκελλου
χτίστηκε
γύρω στο 1800 από τον Αιγινήτη βουλευτή Σπυρίδωνα Μάρκελλο.
Σήμερα στεγάζει το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Αίγινας.
Βρίσκεται στην πόλη της Αίγινας λίγα λεπτά από το λιμάνι.
Μητρόπολη
της Αίγινας:
Είναι ένας όμορφος ναός με τρεις κόκκινους τρούλους. Το μεσαίο
κλίτος είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, το δεξί στον
Άγιο Διονύσιο και το αριστερό στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Εδώ
ορκίσθηκε η πρώτη Κυβέρνηση της Ελλάδας το 1828.
Το
Αρχαιολoγικό Μουσείο της Αίγινας περιέχει αρχαία κατάλοιπα και
κειμήλια. Υδρύθηκε το 1828 από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Στο
Μουσείο υπάρχουν διάφορα αγγεία, πήλινα, κεραμικά, αλάβαστρα,
λύχνοι, αγαλματίδια, επιγραφές, νομίσματα, όπλα και χάλκινα
σκεύη. Στον προθάλαμο του Μουσείου υπάρχει αναπαράσταση
πρωτοελλαδικής κατοικίας, το λεγόμενο "λευκό σπίτι"με 1ο, 2ο
όροφο και χυτήριο από χαλκό και στο αίθριο επιτύμβια ανάγλυφα
από το νεκροταφείο της Ρήνειας. Το Μουσείο αποτελείται από 3
αίθουσες, μέσα στις οποίες υπάρχουν ταξινομημένα όλα τα
εκθέματα.
Ο Πύργος
του Μαρκέλλου ήταν ένας Ενετικός πύργος - παρατηρητήριο που
χτίστηκε στο τέλος του 17ου αιώνα. Το κτίριο ανακαινίστηκε από
τον Πρόκριτο Φιλικό, αγωνιστή και βουλευτή Σπυρίδωνα Μάρκελλο,
το 1802. Στον Πύργο του Μαρκέλλου στεγάστηκε η πρώτη Ελληνική
αντικυβερνητική επιτροπή από το 1826 - 1828 και για ένα χρονικό
διάστημα τα ταμείο του Ελληνικού κράτους. Σήμερα στον Πύργο του
Μαρκέλλου στεγάζονται το Καποδιστριακό Πευματικό Κέντρο του
Δήμου της Αίγινας και το Κέντρο Κοινωνικού Προβληματισμού
"Σπύρος Αλεξίου".Το ισόγειο του Πύργου, σήμερα χρησιμοποιείται
περιστασιακά ως εκθετικός χώρος.
Η
Μητρόπολη της Αίγινας είναι τρίκλιτος Ναός, με τρεις κόκκινους
τρούλους, το μεσαίο κλίτος είναι αφιερωμένο στην εορτή της
κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το δεξί κλίτος είναι αφιερωμένο προς
τιμήν του πολιούχου της Αϊγινας, του Αγίου Διονυσίου και το
αριστερό κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Ο
μητροπολιτικός Ναός της Αίγινας χτίστηκε το 1806 με χρήματα της
Ιεράς Μονής της Χρυσολεόντισσας. Η Μητρόπολη, εκτός των άλλων
χρησιμοποιήθηκε σαν βουλευτήριοτο 1827 και το 1828, για την
ορκομωσία της πρώτης κυβέρνησηςτης Ελλάδος, ως χώρος συνάθροισης
της Εκλεκτικής Συνέλευσης των Δημογερόντων και για ένα μικρό
χρονικό διάστημα κάλυψε τις ανάγκες του αλληλοδιδακτικού. Στην
Μητρόπολη υποδέχτηκαν οι Αιγινήτες τον Κυβερνήτη Καποδίστρια
στις 11 Ιανουαρίου τπ 1828, όπου του απαγγέλθηκε ο περίφημος
λόγος του Θεόφιλου Καϊρη. Λίγες μέρες αργότερα, στις 28
Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η τελετή της ορκωμοσίας του ως
Πρώτου Κυβερνήτη του Ελληνικού Κράτους καθώς και του Πανελληνίου
Συμβουλίου που απαρτιζόταν από 27 μέλη και που αποτέλεσε την
προσωρινή αντικυβερνητική επιτροπή. Απέναντι από τον Δεσποτικο
Θρόνο διατηρείται μέχρι και σήμερα το στασίδι του Κυβερνήτη.
Στην Μητρόπολη υπάρχουν πολλά ιστορικά κειμήλια, μαρμάρινο
τέμπλο, αξιόλογες αγιογραφικές τοιχογραφίες και εντοιχισμένες
εικόνες. Το καμπαναριό δίπλα στο Ναό είναι έργο των Στ. Κλεάνθη
και Ed. Schaubert. Το 1830 με δωρεά του Ελβετού φιλέλληνα
τραπεζίτη Ι. Γ. Εϋνάρδου κτίστηκε το Εϋνάρδειον Διδασκαλείον
δίπλα στην Μητρόπολη, δείγμα νεοκιλασικού κτηρίου, με σχέδια των
αρχτεκτόνων Στ. Κλεάνθη και Ed. Schaubert. Στο κτίριο στεγάστηκε
το Κεντρικό Σχολείο, το σχολείο δηλαδή που προετοίμαζε τους
διδασκάλους (μια μορφή Παιδαγωγικής Ακαδημίας) και το
πειραματικό αλληλοδιδακτικό σχολείο.
Είναι το
πρώτο καθαρά νεοκλασικής μορφολογίας κτίριο του Νεοελληνικού
Κράτους. Για ένα διάστημα στέγασε την Βιβλιοθήκη και από το 1926
μέχρι το 1982 στέγασε το Αρχαιολογικό Μουσείο. Το Κυβερνείο
βρίσκεται κοντά στην Μητρόπολη, στο κέντρο της πόλης. Είναι ένα
συμαντικότατο κτήριο για την νεώτερη ελληνική ιστορία. Το κτίριο
ανήκε στον Αιγινήτη Αρχιμανδρίτη, Γρηγόριο Μοίρα. Πρόκειται για
το κτίριο που στέγασε την πρώτη κυβέρνηση της ελεύθερης Ελλάδος
και ταυτόχρονα ήταν η κατοικία του Ιωάννη Καποδίστρια. Το
Κυβερνείο είναι ένα διώροφο πετρόκτιστο κτίριο, με ξύλινη
κεραμοσκεπή. Στον πρώτο όροφο, το πρώτο δωμάτιο ήταν το γραφείο
και στη συνέχεια η κατοικία του Κυβερνήτη, ενώ στο ισόγειο
στεγάστηκαν οι κυβερνητικές υπηρεσίες.Την επισκευή του και
πιθανόν την προσθήκη του ορόφου ανέλαβε τότε ο Κεφαλλονίτης
μηχανικός Θεόδωρος Βαλλιάνος. Περί το 1840 γίνεται κατοικία του
Επισκόπου Αιγίνης. Από το 1866 έως το 1873 χρησιμοποιείται ώς
άσυλο για τους πρόσφυγες της Κρητικής Επανάστασης. Το 1895
στεγάζει το Δημοτικό Σχολείο Θηλέων. Το 1898 έως το 1926 το
ισόγειό του μετατρέπεται σε Αρχαιολογικό Μουσείο. Το 1932
στεγάζει το Γυμνάσιο της πόλης της Αίγινας. Το 1941 η Γερμανική
Κατοχή το χρησιμοποιεί ως Διοικητήριο και στρατώνα. Το 1960 έως
1980 στεγάζει εκ νέου το Γυμνάσιο.
Από το
1981 μέχρι και σήμερα στον όροφο στεγάζεται το Τοπικό Ιστορικό
Αρχείο τς Αίγινας και το ισόγειο χρησιμεύει ως αποθηκευτικός
χώρος. Δίπλα στο κυβερνείο υπάρχει ένα άλλο μονοώροφο
πετρόκτιστο κτίριο, στο οποίο στεγάζεται σήμερα η Δημοτική
Βιβλιοθήκη της Αίγινας.
Νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το Ορφανοτροφείο, που είναι
το πρώτο μεγάλο Δημόσιο κτίριο που χτίστηκε από τον Ιωάννη
Καποδίστρια σε οικόπεδο που προσέφερε η Δημογεροντία της
Αίγινας.Κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Θεόδωρο Βαλλιάνο, σε
λιγότερο από ένα χρόνο (Απρίλιος του 1828), με οικοδομικά υλικά
που φέρανε από το Άργος. Αρχικός προορισμός του ήταν η στέγαση,
σίτιση και εκπαίδευση περίπου εξακοσίων ορφανών του Αγώνα.
Έτσι
χρησιμοποιήθηκε σαν στέγη και σαν σχολείο για τα ορφανά αγόρια.
Στο ορφανοτροφείο λειτούργησαν εργαστήρια για να μαθαίνουν τα
παιδιά κάποια τέχνη. Έτσι λειτούργησαν: τυπογραφία, ορολογοποιϊα,
ραπτική, ξυλουργική, υποδηματοποιϊα και βιβλιοδετική. Στο κτίριο
του ορφανοτροφείου στεγάστηκε το πρώτο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Διευθυντής και έφορος του Μουσείου ήταν ο Κερκυραίος Λόγιος
Ανδρέας Μουσταξύδης, πιστός φίλος του Καποδίστρια. Μέσα στο
ορφανοτροφείο κτίστηκε ο Ναός του Σωτήρα και η πρώτη Εθνική
Βιβλιοθήκη. Εκεί στεγάστηκε το πρώτο Εθνικό Τυπογραφείο,
λιθογραφείο και βιβλιοπωλείο και το πρώτο Ελληνικό Ωδείο. Το
1834 κλείνει και παραχωρείται στη Σχολή Ευελπίδων. Το 1842
λειτουργεί ως Λοιμοκαθαρτήριο. Από το 1848 έως το 1860 παραμένει
κενό.
Το 1860
λειτουργεί ως φρενοκομείο.Από το 1866 έως το 1869 φιλοξενεί
πρόσφυγες της Κρητικής Επαντάστασης. Τέλος από το 1880 μέχρι το
1984 με κάποιες μετατροπές λειτούργησε σαν φυλακή ασφαλείας για
ποινικούς και πολιτικούς κρατούμενους.
Το
Ιστορικό Μουσείο της Αίγινας βρίσκεται στην Οδό Σπύρου Ρόδη. Στο
ισόγειο υπάρχει εκθεσιακός χώρος και παράλληλα χρησιμοποιείται
σαν Πνευματικό Κέντρο. Στον πρώτο όροφο υπάρχουν πολλά ιστορικά
και λαογραφικά εκθέματα. Στον κήπο του Μουσείου παρουσιάζονται
συχνά διάφορες θεατρικές παραστάσεις.
- Στην
Αίγινα, εκτός από το Ιστορικό Μουσείο, υπάρχει στην βορειοδυτική
πλευρά του νησιού, σε απόσταση 3 χλμ. περίπου από την πόλη, το
Μουσείο του Χρήστου Καπράλου. Στο Μουσείο εκθέτονται έργα,
πίνακες ζωγραφικής, γλυπλτά, κεραμεικά και έργα από σφυρήλατο
μολύβι και χαλκό.
- Το
Μοναστήρι του Αγίου Νεκταρίου κτίστηκε γύρω στο 1904 - 1910,από
τον Επίσκοπο Πενταπόλεως Νεκτάριο. Ο Νεκτάριος έζησε στο
Μοναστήρι και πέθανε το 1920. Το 1961 ανακηρύχθηκε Άγιος. Το
Μοναστήρι βρίσκεται στο δρόμο για την Αγία Μαρίνα και απέχει 6
περίπου χλμ. από την πόλη της Αίγινας. Η εκκλησία έχει δύο ψηλά
καμπαναριά και τέσσερις σειρές από παράθυρα, που για
επιστέγασμα, έχουν όλα κόκκινα τόξα.Το Μοναστήρι του Αγίου
Νεκταρίου είναι γυναικεία Μονή και σε αυτό ζουν 14 μοναχές. Η
μνήμη του Αγίου γιορτάζεται στις 9 Νοεμβρίου, οπότε
συκγεντρώνονται στο Μοναστήρι χιλιάδες πιστών, προερχόμενοι από
όλατα μέρη της Ελλάδας.
Στο
Μοναστήρι υπάρχουν πολλά τάματα και αφιερώματα που προέρχονται
από μεγάλο αριθμό προσκυνητών. Το Μοναστήρι της Παναγίας της
Χρυσολεόντισσας χτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα, έχει ψηλούς
τοίχους και μοιάζει περισσότερο με φρούριο. Η κατασκευή αυτή
έγινε με τον φόβο των μοναχών για τους πειρατές. Υπάρχει μια
μεγάλη πόρτα, μέσω της οποίας μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει με
το Μοναστήρι. Είναι ένα μεγάλο διώροφο κτίσμα με μια αυλή στο
κέντρο, στην οποία υπάρχουνη εκκλησία και πλάι της ένας
τριώροφος πύργος. Ο πύργος δεσπόζει στην κοιλάδα και χτίστηκε
γύρω στο 1600. Η εκκλησία είναι νεότερη και χτίστηκε γύρω στο
1800, στη θέση της παλαιότερης που κάηκε. Στην εκκλησία υπάρχει
περίτεχνο σκαλισμένο τέμπλο, όμορφες τοιχογραφίες και η εικόνα
της Παναγίας της Χρυσολεόντισσας. Το Μοναστήρι ήταν πλουσιότατο
και στην κατοχή του είχε το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Κατά
την διάρκεια του 19ου αιώνα τα περισσότερα μοναστηριακά κτήματα
απαλλοτροιώθηκαν και οι μοναχοί έφυγαν. Από το 1935 το Μοναστήρι
έγινε γυναικείο και σε αυτό ζουν 10 μοναχές. Η Μονή γιορτάζει
στις 15 Αυγούστου , οπότε γίνεται το μεγαλύτερο πανηγύρι του
νησιού. Η Φανερωμένη βρίσκεται στο νέο δρόμο προς την Αγία
Μαρίνα (οδός Φανερωμένης). Κάτω από την εξωτερική εκκλησία, του
13ου αιώνα, που έχει εγκαταλειφτεί, σώζονται δύο εκκλησάκια. Στο
δεύτερο εκκλησάκι βρίσκεται μια θαυμάσια εικόνα της Παναγίας.
Πίσω από την Αγία Τράπεζα ένα πέρασμα οδηγεί σε ένα μικρό
σπήλαιο. Το εκκλησάκι, τα τριγύρω αμπέλια και τα περιβόλια
ανήκουν όλα στο Μοναστήρι της Χρυσολεόντισσας.
Η εκκλησία
γιορτάζει στις 25 Μαρτίου, του Ευαγγελισμού.
Κοντά στο
χωριό Ασώματοι, λίγο έξω από την πόλη της Αίγινας, υπάρχει η
Βασιλική των Αγίων Θεοδόρων, εκκλησία του 19ου αιώνα. Πάνω από
την πόρτα της εκκλησίας υπάρχει ένα τόξο στο οποίο υπήρχε κάποτε
η εικόνα του Αγίου. Στο εσωτερικό μπορούμε να δούμε όμορφες
τοιχογραφίες που είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Η εκκλησία έχει
χτιστεί στα 1282 όπως δηλώνει μια επιγραφή που υπάρχει πάνω από
την πόρτα και αριστερά. Η Παλαιοχώρα, σήμερα είναι μια
μικρογραφία του Μυστρά με εκκλησίες και ερείπια από σπίτια.
Σωζονται
μόνο οι εκκλησίες και οι τοιχογραφίες τους δεν είναι σε καλή
κατάσταση. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Μαύρικα (13ος
αιώνας) βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το λόφο της Παλαιοχώρας.
Η διακόσμηση είναι μια σειρά από τοιχογραφίες μερικές απο τις
οποίες χρονολογούνται στο 1330. Δίπλα βρίσκεται η εκκλησία του
Σταυρού που γιορτάζεται στις 14 Σεπτεμβρίου. Αριστερά, πιο ψηλά,
είναι η Βασιλική του Αγίου Γεωργίου του Καθολικού. Αυτή η
εκκλησία αργότερα ονομάστηκε Παναγία η Φορίτισσα.
Συνεχίζοντας συναντάμε το Καθεδρικό ναό του Αγίου Διονυσίου, ο
οποίος ήταν Επίσκοπος του νησιού από το 1576 μέχρι το 1579. Ο
Άγιος ζούσε σε ένα κελί που σώζεται μέχρι σήμερα. Νοτιότερα
υπάρχει ένα εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στην Αγία Άννα. Άλλη
εκκλησία που συναντάμε είναι της Επισκοπής, μια θολωτή Βασιλική,
η οποία έχει χτιστεί μέσα στον βράχο. Πιο ψηλά και αριστερά από
το εκκλησάκι υπάρχουν τα ερείπια ενός κάστρου, χτισμένου από
τους Βενετούς το 1654. Από το κελί του Αγίου Διονύσιου, ένα
μονοπάτι οδηγεί γύρω στο λόφο, περνώντας από το εκκλησάκι των
Αγίων Θεοδώρων και κάτω από αυτό η εκκλησία των Ταξιαρχών. Το
Μοναστήρι της Αγίας Κυριακής ήταν το κέντρο της Παλαιοχώρας, από
τον 17ο αιώνα και μέχρι το 1830. Η Αγία Κυριακή είναι μια διπλή
Βασιλική, με θαυμάσιες τοιχογραφίες. Κάτω στο μονοπάτι από την
Αγία Κυριακή είναι η σταυροειδής εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του
Θεολόγου με ένα μπλε θόλο και ένα μπλε καμπαναριό. Το μονοπάτι
ανεβαίνει στην Βασιλική των Αγίων Αναργύρων. Η εκκλησία του
Αγίου Δημητρίου είναι προς τα δεξιά και ψηλότερα και το
εκκλησάκι της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι αριστερά και κάτω.
Πάνω από το μονοπάτι, η εκκλησία της Μεταμόρφωσης, της οποίας
σώζεται όλη η τοιχογραφία του ιερού. Επιστρέφοντας στο κυρίως
μονοπάτι είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Η νεότερη ιστορία
της Αίγινας αρχίζει με την "ευτυχία" η Αίγινα να είναι το 1828 η
πρώτη Πρωτεύουσα της Ελεύθερης Ελλάδας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα
ο 19ος αιώνας να αποτελέσει σταθμό στην πολιτιστική εξέλιξη του
νησιού. Στα νέα κτίρια που κτίζονταν εισέρχεται ο νεοκλασικός
ρυθμός. Σήμερα στην Αίγινα συναντάμε διάφορα είδη αρχιτεκτονικής
να συνυπάρχουν αρμονικά. Μεγάλη είναι η συμμετοχή των Αιγινητών
στην εξέλιξητης πνευματικής ζωής στην Αίγινα.Έτσι η Αίγινα έχει
να παρουσιάσει τους ιστορικούς Π. Ηρειώτη και Γ. Κουλιακούρδη,
τους ποιητές
Α.
Κυριακόπουλο, Κ. Σαραντάκου, Τ. Γιαννούλη, Α. Ανδρούτσο, Ν.
Λιέβα, τους ζωγράφους Κ. Γάλαρη, Φ. Κάππο, τους γλύπτες Χ.
Καπράλο, Ν. Κλώνο, Β. Αντωνίου κ.α. Χαρακτηριστική είναι και η
Λαογραφική κληρονομιά της Αίγινας. Από τον παραδοσιακό
Αιγινήτικο γάμο, στο έθιμο του Λειδινού, στο χορό της Λαμπρής
και στο έθιμο του Κλήδονα.
Στον
Αιγινήτικο γάμο εκθέτουν τα προικιά της νύφης στους συγγενείς
και φίλους του γαμπρού, που τα ραίνουν με ρύζικαι τριαντάφυλλα.
Στρώνουν το νυφικό κρεβάτι και αρχίζει το γλέντι με χορούς,
ευχές, τραγούδια και δώρα στο γαμπρό και στην νύφη. Μετά τον
γάμο, συνεχίζουν όλοι στο "τραπέζι", με βιολιά, λάουντο και
σαμπτούρι. Ανήμερα της Αναστάσεως στην Αίγινα γινότανε ο χορός
της Λαμπρής. Αυτός ήταν διπλός χορός. Ο μικρός χορός γινόταν
στην πλατεία της Παναγίας της Φορίτισσας. Σε αυτόν οι νέοι
φανέρωναν την αγάπη τους στην κοπέλα που αγαπούσαν. Ο μεγάλος
χορός γινόταν στην πλατεία της Εκκλησίας του Σταυρού, όταν
τελείωνε ο μικρός χορός. Σε αυτόν συμμετείχαν όλοι οι κάτοικοι,
ανάλογα με την ηλικία και το φύλο τους. Και στους δύο χορούς
ιδιαίτερη συμμετοχή είχε ο τραγουδιστής και τα όργανα. Ο χορός
της Λαμπρής διαρκούσε τρεις μέρες και επαναλαμβανότανε για τρεις
συνεχόμενες εβδομάδες κάθε Πέμπτη. Σήμερα το έθιμο αναβιώνει
κάθε Λαμπρή στην Εκκλησία του Σταυρού στην Παλαιοχώρα.
Το έθιμο
του Κλήδονα αναβιώνει στις 23 Ιουνίου, παραμονή της γιορτής του
Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Τότε μια κοπέλα της οποίας ζούσαν
και οι δυο γονείς, γέμιζε αμίλητη ένα κανάτι με νερό και το
έφερνε στο σπίτι της, χωρίς να μιλήσει σε κανέναν. Στο σπίτι την
περίμεναν οι νέοι και οι νέες που έριχναν μέσα στο νερό ένα
δαχτυλίδι ή ένα σκουλαρίκι ή ένα άλλο αντικείμενο και άφηναν το
κανάτι το βράδυ στην ύπαιθρο να το δουν τα αστέρια. Την άλλη
μέρα, ημέρα της γιορτής του Αγίου Ιωάννου, οι νέοι και οι νέες
συγκεντρώνονταν πάλι και έβγαζαν από το κανάτι τα αντικείμενα,
δηλαδή άνοιγαν τον Κλήδονα, λέγοντας σκωπτικά στοιχάκια. Κάθε
στοιχάκι αποτελούσε χρησμό για τον νέο ή τη νέα που ανήκε το
αντικείμενο που έβγαινε από το κανάτι. Στο έθιμο του Λειδινού,
αναπαριστάται ο θάνατος του καλοκαιριού στις 14 Σεπτεμβρίου,
ημέρα του Σταυρού. Τότε οδηγείται στον θάνατο το μικρό
απογευματινό γεύμα του καλοκαιριού, που το ονόμαζαν Λειδινό.
Γίνεται αναπαράσταση του θανάτου με ένα ανδρικό ομοίωμα που
κατασκευάζουν από πανιά και άχυρα, ενώ στη θέση των γεννητικών
οργάνων βάζουν ένα γουδοχέρι και δύο ρόδια. Για κεφάλι έχουν ένα
κανάτι με τραγιάσκα.
ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ
Η Αίγινα
είναι ο αγαπημένος προορισμός για αυτούς που θέλουν να
απολαύσουν καθαρές θάλασσες, δροσερά νερά και αμμώδη βυθό.
Έλληνες και ξένοι τις βρίσκουν ακαταμάχητες, ενώ τα μικρά παιδιά
μπορούν να παίζουν στις αμμουδερές της παραλίες για ώρες
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΙΓΙΝΑΣ
Η Αίγινα
είναι το δεύτερο σε μέγεθος νησί του Αργοσαρωνικού Κόλπου με
συνολική έκταση 87410 στρέματα. Βρίσκεται στο κέντρο του κόλπου
και περιβαλεται Βόρεια από τον Πειραιά και τη Σαλαμίνα, Δυτικά
από το Αγκίστρι και τα παράλια της Αργολίδας, νότια από τα
Μέθανα και τον Πόρο και ανατολικά από το Ακρωτήριο του Σουνίου.
Από τον Πειραιά απέχει 17,4 ναυτικά μίλια.
Από τη ΒΔ
άκρη του νησιού και σύμφωνα με τη διεύθυνση των δεικτών του
ρολογιού τα σημαντικότερα ακρωτήρια είναι τα εξής:
- Πλακάκια
ή Άγιοι Απόστολοι: Είναι απέναντι από τον ισθμό της Κορίνθου και
είναι γνωστό για τις φαντασμαγορικές χειμερινές δύσεις του
ηλίου.
- Λειβάδια
Φούρνοι: Εκεί υπήρχαν στην αρχαιότητα καμίνια τήξεως του χαλκού,
στα οποία οφείλεται και η ονομασία του.
- Καλλιόπη
-
Μαυρομούτζουνο
- Τούρλος
και Κουρσοσπηλιά: Βρίσκονται στη ΒΑ άκρη του νησιού και σε αυτά
προσάραξαν το Μεσαίωνα τα καράβια τους οι πειρατές.
Στην
ανατολική πλευρά του νησιού βρίκονται διαδοχικά από Βορρά προς
Νότο τα ακρωτήρια:
- Αγία
Μαρίνα
- Άγιος
Αντώνιος
- Αγίος
Σώζον ή Σώστης
- Πύργος:
Είναι το νοτιότερο ακρωτήριο του νησιού.
- Πέρδικα:
Είναι το μεγαλύτερο ακρωτήριο και βρίσκεται στη ΝΔ πλευρά.
-
Παλαιόπυργος: Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού.
- Συριώτης
ή Μύλος: Είναι στη Νότια πλευρά του λιμανιού της Αίγινας.
-
Σκεντεριώτης: Βρίσκετια βόρεια του λιμανιού και πάνω του
ορθώνεται ο λόφος «Κολόνα».
Οι
κυριότεροι όρνοι ξεκινώντας πάλι από το ΒΔ άκρο είναι οι εξείς:
- Λιβάδεια:
Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν ως λιμάνι.
- Σουβάλα:
Είναι απέναντι από τον Πειραιά και αποτελεί το δεύτερο σε
μέγεθος λιμάνι της Αίγινας.
- Βαγία
- Αγία
Μαρίνα: Είναι στην ανατολική πλευρά μεταξύ του ομόνιμου
ακρωτηρίου και του ακρωτηρίου «Αννίτσα».
- Πόντζα
- Πόρτες
- Πέρδικα:
Βρίσκεται μεταξύ του ομόνυμου ακρωτηρίου και του Αγίου Σώστη.
-
Αιγινίτισσα: Θεωρείται το πιο ασφαλές φυσικό λιμάνι.
-
Μαραθώνας
Η Αίγινα
δεν έχει ψηλά βουνά, παρά βουνόλοφους και λόφους συγκεντρωμένους
κυρίως στην νότια πλευρά του νησιού. Ψηλότερος βουνόλοφος είναι
το Ελλάνιων στο νότιο άκρο με ψηλότερες κορυφές Ύψους 532μ. την
Τουρλή με ύψος 213μ. και του Λαζαρίδες με ύψος 447μ. Άλλοι
βουνόλοφοι είναι το «Βουνό του Δένδρου» με κορυφή ύψους 343μ.,
το «Μαδαρόβουνο» με ύψος 307μ., ο «Παρλιάγκος» με ύψος 224μ., ο
οποίος έχει βαθύ σπήλαιο γνωστό ως «Ανακώλη», το «Βουνάκη» στην
κορυφή του οποίου υπάρχει αρχαίος τύμβος, η βουνολοφοσειρά «Μπάσχου»
και οι λόφοι «Δραγωνέρα», «Παλιά Χώρα» πάνω στον οποίο
βρίσκονται τα χαλάσματα της μεσαιωνικής κομόπολης «Παλαιωχώρας»
που ήταν πρωτεύουσα του νησιού «Ξάντος» πάνω στον οποίο είναι
χτισμένος ο ναός του Αγίου Νεκταρίου και «Σκρέκας».
Οι
περισσότεροι λόφοι και βουνόλοφοι καλύπτονται από πευκοδάσος.
Το έδαφος
της Αίγινας είναι έφορο λόγω της ηφαιστειογενούς προέλευσής του.
Μεγάλη συγκέντρωση ηφαιστειογενών πετρωμάτων υπάρχει κατά βάσει
στο κεντρικό και νότιο τμήμα του νησιού, με επικρατέστερο
πέτρωμα τους ανδεσίτες.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
ΑΙΓΙΝΑΣ : 22973-20000
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
"ΑΓ.ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ" : 22970-24489
ΚΕΝΤΡΟ
ΥΓΕΙΑΣ : 22970-22222
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΑΙΓΙΝΑΣ : 22970-22100
ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΑΙΓΙΝΑΣ : 22970-22328
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΠΛΟΙΩΝ : 22970-25951
Κ.Τ.Ε.Λ :
22970-22787
TAXI
ΑΙΓΙΝΑΣ : 22970-22635
ΔΕΛΤΙΟ
ΚΑΙΡΟΥ : 1448
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
"ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" : 210-3530000
|
